Sophie(26)

Na mijn master kunstmatige intelligentie in Groningen zocht ik een PhD-positie. In Nederland zijn die schaars en enorm competitief. Via een oud-professor hoorde ik over een gefinancierd project aan de University of Glasgow in natural language processing. Ik solliciteerde, kreeg een interview via Teams, en twee weken later had ik een aanbod met volledig stipendium.

Als PhD-student had ik een Student visa nodig, niet een Skilled Worker visa. De universiteit is een licensed Student sponsor en regelde mijn CAS (Confirmation of Acceptance for Studies). De visumaanvraag kostte £490 plus de Immigration Health Surcharge, die voor studenten gereduceerd is tot £776 per jaar in plaats van het standaardtarief. Mijn biometrics liet ik afnemen in Den Haag.

Schotland heeft een apart onderwijssysteem. PhD-programma's duren hier vier jaar in plaats van drie zoals in veel andere Britse universiteiten. Mijn stipendium dekt tuition fees plus een maandelijkse toelage van £1.200 belastingvrij. Dat is niet veel voor het VK, maar Glasgow is verrassend betaalbaar vergeleken met Londen of Edinburgh.

Het studentenleven in Glasgow is fantastisch. De stad heeft een rauwe energie — de muziekscene is legendarisch, de mensen zijn ongelooflijk vriendelijk en de West End rond de universiteit voelt als een dorp binnen de stad. Ik woon in Hillhead, loop in tien minuten naar mijn lab en betaal £650 per maand voor een ruime studio.

De NHS in Schotland is voor studenten gratis toegankelijk dankzij de IHS die je bij je visumaanvraag betaalt. Ik heb me aangemeld bij een GP in Byres Road. Wat me opviel: mentale gezondheidszorg is beter georganiseerd dan in Nederland — de universiteit heeft gratis counselling en de NHS biedt sneller toegang tot psychologische hulp dan ik in Groningen gewend was.

Na twee jaar ben ik halverwege mijn PhD en overweeg ik serieus om na mijn promotie in het VK te blijven. Het Graduate visa geeft je twee jaar om na je studie werk te zoeken zonder sponsoring. Mijn supervisor heeft al gesproken over een postdoc-positie. Glasgow voelt als thuis — de humor, de warmte van de mensen en ja, zelfs de regen.